ASCO 2011: Ipilimumab w skojarzeniu z dakarbazyną wykazuje wysoką skuteczność w terapii I rzutu pacjentów z czerniakiem przerzutowym

Podczas zeszłorocznej konferencji Amerykańskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ASCO 2010) zaprezentowano wyniki badania klinicznego III fazy, które wskazywały, iż ipilimumab stosowany w monoterapii wpływa na poprawę całkowitego czasu przeżycia (OS) w grupie pacjentów uprzednio leczonych z czerniakiem w stadium zaawansowania, które uniemożliwia jego wycięcie bądź w którym istnieją przerzuty. Dnia 25 marca 2011 roku lek ten został zarejestrowany przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków.

Na łamach konferencji ASCO 2011 zaprezentowano wyniki randomizowanego badania klinicznego służącego ocenie pierwszego rzutu terapii czerniaka przerzutowego, w której zastosowano skojarzenie ipilimumabu (IPI, 10mg/kg) z dakarbazyną (DTIC, 850mg/m2). Objęci badaniem pacjenci zostali podzieleni na grupę kontrolną (placebo+DTIC) oraz badaną (IPI+DTIC) w stosunku 1:1. Pierwotnym punktem końcowym przeprowadzonego badania była ocena całkowitego czasu przeżycia.

Z 502 pacjentów włączonych do badania, u 56% stwierdzono stopień M1c choroby, 40% wykazywało podwyższony poziom LDH, u 26% włączono terapię adjuwantową. W grupie badanej 36% pacjentów otrzymało 4 dawki indukcyjne, zaś grupie kontrolnej 65%. Zaobserwowano istotną poprawę w OS (HR 0,72; p=0,0009) oraz wyższe wskaźniki 1-, 2- oraz 3- letniego przeżycia w grupie pacjentów leczonych przy pomocy IPI+DTIC. U 56% pacjentów z grupy badanej oraz 27% z grupy kontrolnej stwierdzono działania niepożądane 3 bądź 4 stopnia: podwyższony poziom ALT (22% względem 1%), biegunki (4% względem 0%), wysypki (1% względem 0%). Nie zaobserwowano perforacji jelit oraz niedoczynności przysadki. W grupie badanej nie stwierdzono epizodów śmierci związanych z terapią, zaś w grupie kontrolnej wystąpił jeden taki epizod (krwotok z przewodu pokarmowego).

Wyniki przeprowadzonego badania pokazują, iż terapia skojarzona przy pomocy ipilimumabu oraz dakarbazyny znacząca poprawia czas całkowitego przeżycia w grupie pacjentów z czerniakiem przerzutowym uprzednio nieleczonym. Wskazuje to na wyższość tej metody w stosunku do stosowania dakarbazyny w monoterapii. Działania niepożądane związane ze stosowaniem terapii skojarzonej były podobne do wcześniej stwierdzanych w stosunku do ipilimumabu, jednakże zaobserwowano wyższą częstość występowania podwyższonego stężenia transaminazy alaninowej oraz niższe częstości występowania biegunek, zapaleń jelita grubego oraz perforacji przewodu pokarmowego.

Agata Muła. 2011-08-29. ASCO 2011: Ipilimumab w skojarzeniu z dakarbazyną wykazuje wysoką skuteczność w terapii I rzutu pacjentów z czerniakiem przerzutowym. Immunoonkolog Dwutygodnik Naukowy [online]. 2011. Protokół dostępu: http://www.immunoonkolog.pl/doniesienia/2011/08/29/asco-2011-ipilimumab-w-skojarzeniu-z-dakarbazyna-wykazuje-wysoka-skutecznosc-w-terapii-i-rzutu-pacjentow-z-czerniakiem-przerzutowym [2012-05-19].